Thursday, 1 March 2007

Holderdepolder

Een uitstapje met de kids naar Boekhoute is vaak een drukke bedoening. Twee keer anderhalf uur in de auto zitten is natuurlijk niet evident, gelukkig slaapt Jente en zoekt Erinn troost bij een appeltje en haar tuutje. Ze kent ondertussen al goed de weg doorheen Vlaanderen en kijkt aandachtig naar windmolens (ze gaat haar papa toch niet achterna, hè?), ziet elke meeuw voorbijvliegen en toont mij de treinen die passeren. Eenmaal bij Bonne en Bopa aangekomen begint de wervelwind aan gebabbel, gespeel en geknuffel: er moet voorgelezen worden, Jente moet meer dan normaal aangelegd worden, de taart van de dag wordt bewonderd, er moet steevast een wandelingetje gemaakt worden op het Olmendijkje waar Erinn vol bewondering minutenlang kan staren naar de meest kitcherige tuin ooit gezien, TantEs geeft vettige commentaar over haar patiënten, Bopa verdiept zich in het biljarten, enzovoort. 's Avonds keren we dan met ons gedrieën moe, volgepropt met eten en leeggebabbeld terug naar Braine-l'Alleud, waar Hannes geduldig op ons wacht na een rustig avondje.

On the video you can see my mother with Erinn and Eske, my sister.

3 comments:

Gwy The Alder said...

Zeer leuk, en zo herkenbaar. En die typische reactie van je moeder (=mijn schoonzus) toverde een glimlach op mijn gezicht,
G.U.Y.

Tjoff said...

Mooi!
Leuke omgeving ook daar in Boekhoute. Dat besef je pas écht als je al een tijdje het Gentse stadsleven gewend bent :)

maarten said...

mij viel vooral het lispelen van bonne op! (het volgende kleinkind kunnen we voor de lol misschien Alice noemen)